- Kom terug-de springvloed is verloopen,
- al liepen ook de mildste akkers onder.
MOEDELOOS IN DEN VREDE
- Kom terug-de lente zingt refreinen.
- kom terug-al zijn de nieuwe pleinen
- in d 'oude straten enkel open wonden,
- je zult den vroegren weg toch kunnen loopen.
- Al wat de vijand heeft verwoest, gebroken,
- zij konden deze lente niet meer sloopen.
- Kom terug-de tram zal niet ontsporen
- op 't kruispunt waar je broer werd neergeschoten.
- Die in een vroegre lente zijn gekomen,
- zij vluchten met de laatste wintersporen.
- 't Verleden wordt, gelijk de Mei, herboren.
- Eerst in dit voorjaar zijn de vroegere bloemen
- in eendre constellaties ontbloeid als vroeger.
- Geen nazaten, maar moeders, uit hun groeven
- na vreemd verbannen weer teruggeroepen.
- Kom terug- Doch mijn verlangen is
- een bode die een wilden tuin doorkruist,
- in het portiek van 't lang verlaten huis
- een bellekoord trekt dat gebroken is.
Willem Frederik Hermans (1921–1995)top
